06-06-10

GLORIE HALLELUJAH ... MESCONTACT!

1m 65 van beneden en 1m 50 cm van links.
CHECK middelpunt.
DUBBELCHECK.
GO!!!

Ha zo de frieten waren op. OK, dan smokkelen wij ons mes naar boven. En dan krassen we uit wraak een gat naar de overkant. En dat gebeurde in duo met je gebuur aan de andere kant van de kartonnen muur; het kamertje ernaast. Ondertussen zijn we al lang niet meer het kleine zusje van, en hokken we op kamers apart. We zitten in het derde middelbaar. Avond na avond, om de tijd te doden, ging dat van KRASKRASKRAS. En soms kwam Seppe of opvoedster  wenkbrauw fronsend checken van waar dat rare geluid toch kwam. En dan wisten wij van niks. Verwondering met uitgestreken gezicht. Uiteraard.

Tot op een dag... Yes! Yes! Yes! Glorie hallelujah. Mescontact! Aan de andere kant van de muur een oog. Dat van de overbuur. En met een verse portie moed werd het gat nog wat groter gemaakt, en daarna "geef mij uw potteke tippex ne keer door". Maar ik heb ooit een kamer geweten waar het gat van een ander kaliber was. Aan zo'n diameter heb ik mij nooit gewaagd. Nee, mijn gat, dat bleef beschaafd, binnen proportie, absoluut aanvaardbare middelmaat. Tot daar voorlopig ons klein verzet.

Een postkaartje er voor en het gat was gestopt. En vlak voor de vakantie wattekes gaan kopen in de gewenste kleur. Geel, groen, roos of blauw, zo'n vale pastelkleur, de kleur van de muur.

OK, thuis deden we dat niet...
Maar ik zou het echt geen vandalisme noemen.
Die muren trokken toch op niks.

22:11 Gepost door Tania in Klein Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.